Walaupun aku merapu tak tentu pasal. Walaupun banyak lagi draft tersimpan belum aku sisir rapi. Aku tetap nak buat entri ini untuk kau.
Terima kasih mie. Sebab ada masa aku perlu kau. Baru seperti semalam kau muncul lagi. Tapi cukup kuat untuk aku katakan kau penting dalam hidup aku. Terima kasih semalam. Sebab tolong aku. Walau cukup tolong tengok muka buruk aku. Muka ego tahan nangis aku. Memang aku begitu. Ego melangit.
Maaf aku sentiasa susahkan kau. Hati kau. Kawan kau. Memang aku penyusah. :(
Tapi bila aku fikir balik. Aku tak sangka, saat aku paling susah dan hina macam tu, kau sanggup datang. Tipu aku tak terharu. Tipu aku tak terhutang budi. Tipu aku tak sebak. Banyak aku pendam mie. Tak semua nak dengar apa yang aku pendam.
3bulan ni saat paling sakit aku. Aku pun dah macam apa. Tunggang langgang. Senyum aku pun tipu. Tipu kalau aku kata aku betul betul happy. Penat aku buat macam macam buat aku lupa semua. Tapi tak dapat.
Tapi bila kau muncul lagi. Aku rasa happy. Aku tak tau apa yang aku rasa. Aku deny. Deny. dan deny. Tapi dalam masa sama aku memang tak boleh hide pun rasa tu dari kau. Makin lama makin kuat. Aku rasa aku dah gila. Mungkin jugak. aku dah tak waras.
Aku gembira kau muncul mie. Walaupun dalam keadaan yang lewat. Aku gembira. Terima kasih. :)
No comments:
Post a Comment